We wtorek 5 maja 2026 r. Senacka Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpatrzyła ustawę o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 oraz niektórych innych ustaw.
Ustawa ma na celu obniżenie kosztów obsługi kredytów preferencyjnych udzielanych rolnikom i przedsiębiorcom sektora rolno-spożywczego i wprowadza dodatkową formę wsparcia, obok poręczeń i gwarancji, w postaci dopłat do odsetek. Ustawę omówił podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Adam Nowak. Przedstawiciel Biura Legislacyjnego pan Sławomir Szczepański nie miał uwag do omawianej ustawy. Nad omawianą ustawą przeprowadzono dyskusję. W dyskusji głos zabrali senatorowie oraz przedstawiciele resortu rolnictwa. Senator przewodniczący pan Ryszard Bober zgłosił wniosek o przyjęcie ustawy bez poprawek. W wyniku głosowania komisja przyjęła zgłoszony wniosek. Sprawozdawcą komisji na sesji plenarnej wybrany został pan senator Stanisław Pawlak.
W tym samym dniu połączone Senackie Komisje: Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Klimatu i Środowiska rozpatrzyły ustawę o Krajowym Rejestrze Oznakowanych Psów i Kotów.
Ustawa wprowadza obowiązek czipowania oraz rejestracji psów i kotów w nowym państwowym systemie – Krajowym Rejestrze Oznakowanych Psów i Kotów (KROPiK). Nowe przepisy mają ograniczyć bezdomność zwierząt oraz zmniejszyć rosnące koszty ponoszone przez gminy na utrzymanie schronisk. KROPiK będzie prowadzony w systemie elektronicznym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Ustawę omówił podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Adam Nowak. Przedstawiciel Biura Legislacyjnego pan Sławomir Szczepański przedstawił opinię w sprawie omawianej ustawy i zaproponował poprawki. W dyskusji głos zabrali przedstawiciele organizacji działających na rzecz zwierząt i przedstawiciele resortu rolnictwa. Senator przewodniczący pan Ryszard Bober zgłosił część poprawek zaproponowanych przez Biuro Legislacyjne oraz 1 własną poprawkę. W wyniku głosowania komisja przyjęła wszystkie 28 poprawek zgłoszonych przez pana senatora Ryszarda Bobera. Sprawozdawcą komisji na sesji plenarnej Senatu wybrany został pan senator Ryszard Bober.
W środę 6 maja 2026 r. połączone Senackie Komisje: Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Klimatu i Środowiska rozpatrzyły wnioski do ustawy o Krajowym Rejestrze Oznakowanych Psów i Kotów zgłoszone na 58. posiedzeniu Senatu.
W trakcie debaty na plenarnym posiedzeniu Senatu Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisja Klimatu i Środowiska przedstawiły wniosek o wprowadzenie 28 poprawek do ustawy, a pan senator Władysław Komarnicki zgłosił wniosek o wprowadzenie 1 poprawki do ustawy.
Obecny na posiedzeniu połączonych komisji pan Jacek Czerniak sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedstawił negatywną opinię w sprawie wniosku zgłoszonego przez pana senatora Władysława Komarnickiego i pozytywną w sprawie 28 poprawek przyjętych przez komisje. W wyniku głosowaniu komisje poparły wszystkie swoje poprawki, a nie poparły poprawki pana senatora Komarnickiego. Sprawozdawcą komisji wybrany został pan senator Ryszard Bober.
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi na posiedzeniu pod przewodnictwem pana posła Mirosława Maliszewskiego rozpatrzyła w środę 13 maja 2026 r. informacje na temat:
- oceny skutków wiosennych przymrozków i propozycje form pomocy ze szczególnym uwzględnieniem sadownictwa, przedstawioną przez sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi panią Małgorzatę Gromadzką,
- aspektów prawnych i organizacyjnych budowania instalacji ochrony przed przymrozkami ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania wody oraz urządzeń mieszających powietrze przedstawioną przez zastępcę prezesa PGW Wody Polskie panią Magdalenę Żmudę oraz dyrektor Departamentu Gospodarki Wodnej w Ministerstwie Infrastruktury panią Edytę Tuźnik-Kosno.
Przewodniczący Komisji pan poseł Mirosław Maliszewski omówił zakres poniesionych przez rolników strat, propozycje odnośnie do pomocy bieżącej poszkodowanym oraz wnioski co do możliwych działań zapobiegającym skutkom przymrozków w przyszłości.
Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzata Gromadzka przekazała wyniki analizy dokonanej przez Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – PIB wskazujące, że w okresie od 20 do 30 kwietnia 2026 r. na terenie Polski wystąpiła seria sześciu dni z temperaturą minimalną poniżej 0°C, oznaczającą występowanie przymrozków. Przymrozki charakteryzowały się zmiennym natężeniem przestrzennym i czasowym, przy czym największą intensywność odnotowano w dniach 29-30 kwietnia br. Najzimniejszej nocy temperatura wynosiła miejscowo do – 7 st. C i trwała kilka godzin. Resort rolnictwa proponuje bieżącą pomoc w postaci kredytów preferencyjnych, ulg w opłacaniu bieżących opłat do Skarbu Państwa, odroczeniu i rozłożeniu na raty zobowiązań z tytułu umów sprzedaży i dzierżawy nieruchomości.
Zgodnie z informacją PGW Wody Polskie oraz Ministerstwa Infrastruktury wykonanie instalacji służącej do ochrony upraw przed przymrozkami, w skład której wchodziłyby urządzenia wodne musi zostać poprzedzone, zgodnie z ustawą – Prawo wodne, uzyskaniem pozwolenia wodnoprawnego. W myśl ww. ustawy do urządzeń wodnych zalicza się m.in. urządzenia lub budowle służące do kształtowania zasobów wodnych lub korzystania z tych zasobów, bądź urządzenia melioracji wodnych (np. systemy nawodnień ciśnieniowych i grawitacyjnych).
Instalacja służąca do ochrony upraw przed przymrozkami do swojego funkcjonowania wymaga wody. Pobór wód z powierzchniowych wód płynących (wód niestanowiących własności rolnika), niezależnie od celu i wielkości poboru, stanowi usługę wodną, która wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.
W dyskusji podniesiono, że preferowane jest wydatkowanie środków na trwałe rozwiązania typu zraszanie czy podgrzewanie sadów, niż na wypłacanie odszkodowań. Podkreślono również, że firmy ubezpieczeniowe po wypłacie odszkodowania drastycznie podnoszą składkę lub wręcz odmawiają odnowienia polisy. Komisja w głosowaniu nie przyjęła informacji.
W tym samym dniu połączone Komisje: Infrastruktury oraz Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpatrzyły informację na temat problemów komunikacyjnych na obszarach wiejskich. Posiedzenie poprowadził pan poseł Mirosław Suchoń przewodniczący Komisji Infrastruktury. Informację przedstawili: sekretarz stanu w Ministerstwie Infrastruktury pan Stanisław Bukowiec oraz podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Adam Nowak.
Zasady organizacji i funkcjonowania regularnego przewozu osób w publicznym transporcie zbiorowym realizowanego na terytorium Rzeczypospolitej oraz w strefie transgranicznej określają przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym. Zgodnie z ww. ustawą organizatorami publicznego transportu zbiorowego są jednostki samorządu terytorialnego na poziomie gminy, powiatu, województwa lub związki tych jednostek. Do ministra właściwego do spraw transportu należy organizacja publicznego transportu zbiorowego w transporcie kolejowym na liniach komunikacyjnych albo sieciach komunikacyjnych w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich.
Jednostki samorządu terytorialnego mogą skorzystać ze wsparcia w organizacji przewozów o charakterze użyteczności publicznej z Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Fundusz). Fundusz został utworzony przepisami ustawy z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej. Środki Funduszu przeznaczone są na dofinansowanie realizacji zadań własnych organizatorów w zakresie przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej poprzez dopłatę do kwoty deficytu pojedynczej linii komunikacyjnej w przewozach autobusowych o charakterze użyteczności publicznej, z wyłączeniem komunikacji miejskiej. W ramach Funduszu organizatorzy otrzymują dopłatę do kwoty deficytu pojedynczej linii komunikacyjnej w przewozach autobusowych o charakterze użyteczności publicznej w kwocie nie wyższej niż 3 zł do 1 wozokilometra tych przewozów.
Ministerstwo Infrastruktury prowadzi obecnie prace nad projektem ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw, który przewiduje zmianę przepisów dotyczących systemu organizacji przewozów autobusowych w Polsce. W ramach tego projektu planowane jest wprowadzenie minimalnych usług publicznego transportu zbiorowego. Zgodnie z projektowanymi przepisami minimalne usługi publicznego transportu zbiorowego zapewniać będą połączenia pomiędzy miastem wojewódzkim a powiatowym oraz siedzibą gminy.
Pan Adam Nowak podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał m.in. na potrzebę dalszego rozwoju infrastruktury technicznej na obszarach wiejskich, w tym głównie dróg lokalnych zarówno budowanie nowych, jak i modernizację i rozbudowę dotychczasowych oraz organizacje usług transportu zbiorowego.
W dyskusji podkreślano rosnące oczekiwania mieszkańców w tym zakresie, wysokie koszty inwestycji i brak wystarczających źródeł finasowania inwestycji transportowych, a także występowanie niedopasowania infrastruktury transportu do potrzeb rolnictwa. Wydatki na transport i łączność gmin wiejskich, w szczególności o wyraźnych funkcjach rolniczych, są, co do zasady, zauważalnie wyższe niż pozostałych gmin.
Dostępność transportowa w tym komunikacyjna jest niezwykle ważna dla możliwości dalszego rozwoju i zapewnienia żywotności obszarów wiejskich. Tym bardziej należy dołożyć wszelkich starań, by zapewnić mieszkańcom wsi dostęp zarówno do wysokiej jakości infrastruktury transportu, jak również usług transportu zbiorowego, mając na uwadze również szczególne potrzeby w tym zakresie dzieci, młodzieży, osób zależnych, niepełnosprawnych i seniorów. Wyzwania w organizacji transportu publicznego na obszarach wiejskich wynikają z niskiego i rozproszonego popytu, dużych odległości pomiędzy potencjalnymi przystankami, a także wyższych kosztów utrzymania siatki połączeń. W trakcie dyskusji bardzo krytycznie oceniono skrócenie długości umów na dopłaty do transportu z 10 do 3 lat.
Na kolejnym w tym dniu posiedzeniu połączone Komisje: Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpatrzyły informację na temat zagospodarowania odpadów pochodzących z produkcji rolno-spożywczej. Posiedzeniu przewodniczyła pani posłanka Alicja Łepkowska-Gołaś. Informację przedstawili:
- sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzata Gromadzka oraz
- podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska pani Anita Sowińska.
Zagospodarowanie odpadów powstających w sektorze rolno-spożywczym obejmuje zarówno wykorzystanie surowców i produktów ubocznych w procesach odzysku, jak i działania związane z zagospodarowaniem odpadów wymagających odrębnych rozwiązań systemowych.
Wskazano, iż zagospodarowanie surowców z produkcji rolno-spożywczej w głównej mierze odbywa się poprzez ich wykorzystanie do produkcji biogazu rolniczego. Zgodnie z danymi Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR) w 2025 r. do wytworzenia biogazu rolniczego zostało wykorzystanych 7 696 135 ton surowców (surowców rolniczych, produktów ubocznych i odpadów), a największą frakcję stanowiły: wywar pogorzelniany (1 568 707 t), gnojowica (1 276 600 t) oraz pozostałości z owoców i warzyw (1 135 468 t).
Według stanu na dzień 8 kwietnia 2026 r. w Rejestrze KOWR zarejestrowano 208 instalacji o łącznej mocy zainstalowanej 188,3 MW. Instalacje te pozwalają na wytworzenie 835 mln m3 biogazu rolniczego oraz 10,6 mln m3 biometanu rocznie. Dodatkowo wg stanu na dzień 31 grudnia 2025 r. w Polsce funkcjonowało 79 mikroinstalacji wytwarzających energię elektryczną z biogazu rolniczego o mocy 2,9 MW.
W zakresie odpowiedzialności za powstałe odpady jedną z podstawowych zasad ochrony środowiska, w tym gospodarki odpadami jest zasada „zanieczyszczający płaci”. Resort klimatu i środowiska wskazywał również, że odpady z działalności rolniczej nie są odpadami komunalnymi.
Podczas dyskusji zwracano uwagę na odpady z tworzyw sztucznych powstające w gospodarstwach rolnych, takie jak folie rolnicze (np. kiszonkarskie), siatki i sznurki do owijania balotów oraz opakowania typu Big Bag. Odpady te nie są zaliczane do odpadów komunalnych i nie są objęte systemem ich zagospodarowania funkcjonującym na poziomie gmin.
Przedstawiciele strony społecznej podnosili problem zaprzestania finansowania przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej programu pilotażowego pt. „Usuwanie folii rolniczych i innych odpadów pochodzących z działalności rolniczej”. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi stoi na stanowisku, że konieczna jest kontynuacja ww. programu oraz zabezpieczenie odpowiednich środków na ten cel.
Z kolei pani Anita Sowińska reprezentująca Ministerstwo Klimatu i Środowiska zwróciła uwagę na zwiększenie poziomu ochrony środowiska i wskazuje, iż rozwiązania w zakresie zagospodarowania odpadów rolniczych powinny iść w kierunku ograniczania ilości tych odpadów. Przedstawiciele resortu klimatu i środowiska jako kierunek działań podnosili możliwość zastąpienia problematycznych materiałów np. sznurka czy folii rolniczej innymi, bardziej przyjaznymi dla środowiska materiałami. Dla przykładu w Instytucie Ogrodnictwa zostały opracowane podłoża biodegradowalne na bazie węgla brunatnego, które mogą stanowić alternatywę np. dla podłoży z wełny mineralnej i ograniczyć problemy związane z zagospodarowaniem zużytych podłoży z wełny mineralnej stosowanych do upraw bezglebowych.
Posłowie zwracali ponadto uwagę na trudności w przerobie opon rolniczych; składowania odpadów rolniczych w nielegalnych miejscach, a w konsekwencji zaśmiecania środowiska; niechęć władz lokalnych do budowy biogazowni z uwagi na odbiór społeczny; transgraniczne przemieszczanie odpadów, na które zdaniem Ministerstwa Klimatu i Środowiska nie są wydawane zgody oraz ogólne ramy działania Bazy Danych o Produktach i Opakowaniach oraz o Gospodarce Odpadami (BDO).
W poniedziałek 25 maja 2026 r. Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt przystąpiła do rozpatrzenia przedstawionego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt (druk nr 2270) oraz poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt (druk nr 2274). Celem obu projektów jest wprowadzenie zakazu trzymania zwierząt domowych na uwięzi. Zgodnie z podjętą uchwałą komisji, wiodącym projektem jest projekt poselski z druku nr 2274.
Komisja przyjęła poprawki, które dotyczyły m.in. doprecyzowania definicji kojca, dodania zakazu trzymania kotów na uwięzi oraz modyfikacji przepisu dotyczącego wyłączeń od obowiązku trzymania tych zwierząt na uwięzi. W trakcie dalszego rozpatrywania projektu i dyskusji nad kolejnymi poprawkami powstały wątpliwości natury legislacyjnej co do ich spójności z dalszą częścią projektu ustawy, ponieważ zmiany wprowadzane w poszczególnych przepisach wymagały odpowiedniego dostosowania kolejnych przepisów. W celu wypracowania jednolitego stanowiska niezbędne są dodatkowe konsultacje i uzgodnienia między posłami, Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Kancelarią Prezydenta. Komisja będzie kontynuowała rozpatrywanie projektu na kolejnym posiedzeniu.
We wtorek 26 maja 2026 r. Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt kontynuowała rozpatrywanie: przedstawionego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt (druk nr 2270) oraz poselskiego projekt ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt (druk nr 2274).
Celem obu projektów jest wprowadzenie zakazu trzymania zwierząt domowych na uwięzi. Zgodnie z podjętą uchwałą komisji, wiodącym projektem jest projekt z druku nr 2274.
Wnioskodawcy wycofali część poprawek przyjętych w trakcie ostatniego posiedzenia komisji, które dotyczyły m.in. doprecyzowania definicji kojca oraz modyfikacji przepisu dotyczącego wyłączeń od obowiązku trzymania psa i kota na uwięzi.
Komisja przyjęła poprawkę dotyczącą wprowadzenia katalogu wyłączeń od obowiązku trzymania psa i kota na uwięzi oraz umożliwiającą trzymanie psa w kojcu, pod określonymi warunkami, jeżeli brak takiej możliwości mógłby stwarzać zagrożenie dla zdrowia i życia innych. Przepis ten wprowadził również delegację ustawową dla Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza Weterynarii określi minimalne warunki utrzymywania psa w kojcu. Ponadto wprowadzono obowiązek zapewnienia budy w kojcu nieogrzewanym. Komisja przyjęła sprawozdanie a posłanka Katarzyna Maria Piekarska wybrana została sprawozdawcą.
W środę 27 maja 2026 r. obradowały Komisje: Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Rolnictwa i Rozwoju Wsi pod przewodnictwem pani posłanki Urszuli Pasławskiej z następującym porządkiem dziennym:
„Omówienie aktualnej sytuacji oraz planów rządu i Ministerstwa Klimatu i Środowiska wobec pszczelarstwa w Polsce. Przedstawienie informacji i dyskusja w poniższym zakresie:
- Dyskusja nad Krajowym Planem Odbudowy Zasobów Przyrodniczych (KPOZP) w związku z rozporządzeniem UE Nature Restoration Law (NRL) – założenia, aktualny stan prac.
- Dyskusja na temat propozycji Ministerstwa Klimatu i Środowiska, zakładającej ograniczenie pszczoły miodnej na obszary o szczególnych walorach przyrodniczych.
- Wpływ pszczoły miodnej na różnorodność biologiczną, ochronę przyrody itd.
- Przyszłość pasiek zlokalizowanych na terenach miast i terenach zurbanizowanych.
- Komentarz Ministerstwa Klimatu i Środowiska do słów Minister Pauliny Hennig-Kloski, która podkreśla, że rząd nie planuje likwidacji pasiek.
- Dyskusja z członkami zespołu ds. dzikich zapylaczy jaki funkcjonuje w Ministerstwie Klimatu i Środowiska.
- Wypowiedzi środowiska pszczelarskiego – strony branżowej.
- Przedstawienie harmonogramu prac nad projektem Krajowego Planu Odbudowy Zasobów Przyrodniczych (KPOZP) i udziału w tych pracach środowiska pszczelarskiego.”
Posiedzenie Komisji zostało zwołane w trybie art. 152 ust. 2 regulaminu Sejmu na wniosek grupy posłów przekazany do Komisji w dniu 30 kwietnia 2026 r.
Wniosek o zwołanie posiedzenia uzasadnili posłowie: pan Paweł Sałek oraz pan Krzysztof Ciecióra.
Zdaniem wnioskodawców w ostatnim czasie duże emocje w środowisku pszczelarskim i przyrodniczym wzbudziła propozycja Ministerstwa Klimatu i Środowiska uznająca pszczoły miodne za zagrożenie środowiskowe dla dzikich zapylaczy, a zapisy w Krajowym Planie Odbudowy Zasobów Przyrodniczych (KPOZP) mogą stanowić zagrożenie dla pszczelarstwa. Zdaniem wnioskodawców – resort klimatu i środowiska ogranicza pasieki na terenach chronionych; zmniejsza ilość pasiek miejskich; ingeruje w hodowlę i dobór matek pszczelich oraz ogranicza bazę pokarmową dla pszczół.
Informację przedstawiła sekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska pani Urszula Zielińska.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska podtrzymuje, iż kształtuje KPOZP tak, by chronić interesy rolników, leśników, pszczelarzy i nie przewiduje likwidacji pasiek ani żadnych działań wymierzonych w pszczelarstwo. Resort klimatu i środowiska wdraża środki odbudowy na terenie całego kraju dzikich zapylaczy, planując:
- ochronę i odbudowę siedlisk dzikich owadów zapylających na obszarach wykorzystywanych rolniczo;
- ochronę siedlisk dzikich owadów zapylających na obszarach objętych ochroną;
- włączenie terenów infrastruktury liniowej i im towarzyszących w system „zielonej infrastruktury” dla dzikich owadów zapylających;
- zachowanie siedlisk dzikich owadów na obszarach zalesionych;
- wspieranie zrównoważonej gospodarki pasiecznej, prowadzonej we współpracy z pszczelarzami i z korzyścią dla nich;
- ograniczenie wpływu inwazyjnych gatunków obcych na dzikie owady zapylające;
- zwiększenie świadomości społecznej i edukacja w zakresie owadów zapylających.
Praca nad KPOZP wynika z rozporządzenia UE 2024/1991 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odbudowy zasobów przyrodniczych i zmiany rozporządzenia (UE) 2022/869 (NRL), a jego celem jest m.in. renaturyzacja siedlisk wodnych i terenów zalewowych. Według przedstawicieli resortu klimatu i środowiska Polska maksymalnie wykorzystuje przewidziane w rozporządzeniu odstępstwa i opiera działania na dobrowolności, zachętach i wsparciu, a nie na przymusie. Resort podkreśla, iż odbudowa zasobów przyrodniczych to inwestycja we wspólne bezpieczeństwo: czystą wodę, odporność na susze i powodzie oraz stabilną produkcję żywności.
Obecna na posiedzeniu sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzata Gromadzka zapewniła, iż resort rolnictwa i rozwoju wsi robi wszystko by wspierać rolników i pszczelarzy współpracując z resortem klimatu i środowiska.
W toku prowadzonej dyskusji przedstawiciele środowisk pszczelarskich zwracali uwagę na przepisy likwidujące pasieki pszczoły miodnej m.in. na dachach budynków w mieście i pasiek przemysłowych. W konsekwencji przedstawiciele środowisk pszczelarskich proszą, by Ministerstwo Klimatu i Środowiska usunęło przepisy dotyczące pszczoły miodnej z KPOZP i zaprzestało traktowania ich jako gatunku inwazyjnego. Zwracano także uwagę na dużą ilość stosowania oprysków chemicznych po godzinie końca oblotów pszczół (różnej w zależności od pory roku) oraz małą ilość łąk kwietnych. Podkreślano kulturową rolę bartnictwa oraz edukacji.
W tym samym dniu Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi przeprowadziła pierwsze czytanie i rozpatrzyła rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarczych (druk nr 2581).
Uzasadnienie projektu przedstawił podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Adam Nowak.
Projekt ma na celu ułatwienie dostępu do ubezpieczeń upraw rolnych na preferencyjnych warunkach oraz uproszczenie systemu dopłat do składek. Nowe przepisy rozszerzają także katalog upraw objętych wsparciem państwa. Zmiany mają zwiększyć przejrzystość systemu i ograniczyć sytuacje, w których rolnicy mają trudności z uzyskaniem ochrony ubezpieczeniowej.
W dyskusji zwrócono uwagę na rosnące składki przy każdym kolejnym odnowieniu polisy (w szczególności, gdy wypłacone było odszkodowanie). Podnoszono również, że coraz mniejsza ilość firm ubezpieczeniowych oferuje ubezpieczenia dla rolników a wręcz coraz częściej zdarzają się odmowy. Komisja przyjęła sprawozdanie w brzmieniu przedłożenia a sprawozdawcą wybrany został pan poseł Marcin Skonieczka.
W czwartek 28 maja 2026 r. Komisja Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa Rozpatrzyła informację na temat zarządzania populacjami dużych drapieżników, ze szczególnym uwzględnieniem wilka i niedźwiedzia brunatnego
Informację przedstawili:
- sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Jacek Czerniak oraz
- generalny dyrektor ochrony środowiska pan Piotr Otawski.
Wilk i niedźwiedź brunatny podlegają ochronie ścisłej na mocy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt i są gatunkami wymagającymi ochrony czynnej. Gatunki te wymienione są w załączniku II dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – stanowią przedmioty ochrony w obszarach Natura 2000 i są dodatkowo gatunkami priorytetowymi, w związku z czym Polska jako kraj członkowski Unii Europejskiej jest zobowiązana do zachowania tych gatunków we właściwym stanie ochrony.
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, jak również Ministerstwo Klimatu i Środowiska, zauważają tendencję wzrostową populacji wilka i niedźwiedzi brunatnych oraz zdają sobie sprawę z coraz większej liczby synantropizowanych niedźwiedzi na terenie Bieszczad. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi popiera podjęcie działań zmierzających do zrównoważonego zarządzania populacją dużych drapieżników. W ocenie resortu rolnictwa i rozwoju wsi szczególnie istotne jest: uproszczenie procedur umożliwiających eliminację osobników niebezpiecznych na podstawie decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska; obniżenie statusu ochrony wilka z ochrony ścisłej do częściowej; zniesienie ograniczeń w wypłacie odszkodowań za szkody wyrządzone przez wilki i niedźwiedzie po zmroku; zwiększenie finansowania ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) działań zapobiegawczych; uwzględnienie przy wypłacie odszkodowań utraconych korzyści; podjęcie działań legislacyjnych, które przyczynią się do opracowania strategii zarządzania zwierzętami chronionymi oraz zapewnienia kontroli liczebności tych zwierząt.
Zdaniem Ministerstwa Klimatu i Środowiska gospodarowanie populacjami chronionych gatunków zwierząt poprzez określenie górnej lub optymalnej granicy liczebności gatunków zwierząt, wiązałoby się bezpośrednio z odgórną redukcją osobników stanowiących nadwyżkę, co stałoby w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa i ideą ochrony przyrody. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska podkreślił, iż zezwolenia na odstępstwa od zakazów wydawane są w ostateczności. Odstępstwo stanowi wyjątek, podlegający ścisłej wykładni i w odniesieniu do którego ciężar dowodu zaistnienia warunków wymaganych dla każdego odstępstwa spoczywa na organach ochrony przyrody, które podejmują decyzję w tym przedmiocie. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska zwracał uwagę, iż każda interwencja dotycząca gatunków chronionych musi być podejmowana wyłącznie na podstawie decyzji zawierającej precyzyjne i odpowiednie uzasadnienie, uwzględniające przyczyny, warunki i wymogi.
W obliczu narastającej skali konfliktów generowanych przez osobniki problemowe niedźwiedzia brunatnego oraz gwałtownego wzrostu szkód, Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Rzeszowie opracowała projekt pn. „Ochrona niedźwiedzia brunatnego poprzez minimalizację sytuacji konfliktowych”, który stanowi kluczowy instrument operacyjny w tym zakresie. Za główne cele projektu obrano: redukcję szkód i liczby interwencji, ograniczenie synantropizacji osobników oraz zwiększenie świadomości lokalnej. Zdaniem Ministerstwa Klimatu i Środowiska ten projekt o budżecie 16 mln zł pozwoli na powołanie profesjonalnego zespołu do odłowu, obrożowania i płoszenia niedźwiedzi problemowych, zakup specjalnych kontenerów na odpady dla gmin, 30 obroży telemetrycznych i wyposażenie zespołu, stworzenie platformy rejestrującej zdarzenia i obserwacje, wdrożenie systemu alertowania mieszkańców oraz poprawę naturalnej bazy żerowej poprzez nasadzenia drzew owocowych w głębi lasu. Celem działania grup interwencyjnych, poza ww. czynnościami, jest bieżący monitoring zarówno niedźwiedzi oznakowanych (GSM) jak i jeszcze nieoznakowanych, a sygnalizowanych jako pojawiających się w granicach terenów zamieszkałych. Grupa taka niezwłocznie pojawiać się będzie w takich miejscach podejmując działania płosząco-odstraszające (w tym z zastosowaniem broni gładkolufowej z kulami gumowymi – stosowna ustawa oczekuje na podpis Prezydenta RP). Ministerstwo Klimatu i Środowisko podkreśliło, iż w przypadku osobników, które jednak nie zrezygnują z uporczywego przychodzenia na tereny zamieszkałe – podejmowane będą decyzje o ich trwałej eliminacji.
Przedstawiciele samorządu terytorialnego z województwa podkarpackiego zabierali głos w dyskusji by wskazać, że problem wzrostu populacji niedźwiedzia brunatnego na terenie Bieszczad jest zbyt gwałtowny i stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa mieszkańców oraz istnieje zbyt duża liczba skumulowania niedźwiedzi na zbyt małym terenie. Członek Zarządu Województwa Podkarpackiego pani Anna Huk przedstawiła Uchwałę nr XXIX/464/26 z dnia 25 maja 20026 r. w sprawie przyjęcia stanowiska Sejmiku Województwa Podkarpackiego dotyczącego wdrożenia systemowych rozwiązań w zakresie współistnienia człowieka z niedźwiedziem brunatnym na terenie Województwa Podkarpackiego. Zdaniem posłów obecnych na posiedzeniu uchwała Sejmiku jest słuszna, potrzebna i stanowi odpowiedni wzór do naśladowania.
Komisja uchwaliła dezyderat skierowany do Prezesa Rady Ministrów w sprawie strategii zarządzania populacjami dużych drapieżników.
Dokument postuluje m.in. wdrożenie mechanizmów prawnych i infrastrukturalnych dla lepszego zapewnienia bezpieczeństwa ludzi. Komisja postuluje, by realizacja ochrony przyrody, a w szczególności odbudowa populacji dużych drapieżników w Polsce odbywała się w sposób racjonalny i usystematyzowany – w tym celu Komisja uznała za niezbędne wypracowanie i wdrożenie przez Radę Ministrów krajowego programu zarządzania populacjami dużych drapieżników. Ponadto w dezyderacie wskazano na potrzebę przeprowadzenia pilnej inwentaryzacji genetycznej niedźwiedzi w województwie podkarpackim oraz stworzenia publicznej mapy aktywności osobników, które stwarzają sytuacje konfliktowe. Posłowie sformułowali również postulat powołania grupy interwencyjnej przy wojewodach lub regionalnych dyrekcjach ochrony środowiska. Posłowie postulują również natychmiastową eliminację drapieżnika, który zaatakował człowieka.
Komisja wprowadziła także postulat ustanowienia bezwzględnego zakazu dokarmiania dużych drapieżników chronionych przez mieszkańców oraz turystów. W dezyderacie opowiedziano się także za uproszczeniem procedur płoszenia zwierząt na terenach zabudowanych. Zgodnie z propozycją obywatele powinni mieć możliwość reagowania na obecność drapieżnika na posesji bez nadmiernych wymogów administracyjnych. Zaapelowano także o wdrożenie programów wyposażania mieszkańców w środki odstraszające, takie jak spreje gazowe lub urządzenia emitujące sygnały dźwiękowe. Komisja postuluje ponadto o powołanie specjalnego zespołu międzyresortowego, w którego skład obok przedstawicieli rządu, mieliby wejść samorządowcy oraz reprezentanci organizacji pozarządowych.
Źródło: KRIR
